Anayasa Mahkemesi Başkanlığına İrfan Fidan’ın aday olması, seçimleri ise yine Zühtü Arslan’ın kazanması fevkalade önemlidir. Memleketimizde hayli zayıf olan hukuk kültürünün ve kuvvetler ayrılığı şuurunun gelişmesine katkıda bulunmak üzere, bu olan üzerinde durulmalı, tahliller yapılmalıdır.
Sayın İrfan Fidan İstanbul Başsavcıydı. İddianamelerinde “sübliminal mesaj… etki ajanı” veya “masumlaştırma çabaları” gibi hukuki olmayan, daha çok siyasî ve psikolojik kavramlar dikkat çekiyordu. AYM üyesi olunca bu kavramları bırakıvermesi, bu kavramların ne kadar hukukla ilgisiz olduğunu gösterir zaten.
Fidan, görülmedik bir hızla HSK tarafından Yargıtay üyeliğine atandı. Yargıtay’da da tek dosyaya imza atmadan, yine görülmedik bir hızla Yargıtay’daki aday seçimini kazandı ve Cumhurbaşkanınca AYM üyeliğine atandı.
İrfan Fidan’ın bizde ve demokratik ülkelerde görülmeyen bir hızla ve denetimden geçmeksizin başsavcılıktan AYM üyeliğine yükseltilmesi “teamüller”e de “kanunların ruhu”na da uymuyordu. Başkan olması AYM’nin çizgisinin değişmesi anlamına gelirdi.
AYM üyelerinin çoğunluğu “teamüller”e ve “kanunların ruhuna” yani kuvvetler ayrılığına uymayan bu görüntünün mahkemeyi yıpratmasını içlerine sindiremediler; iki dönemdir başarılı bir şekilde başkanlık yapan Prof. Dr. Zühtü Arslan’ı yeniden başkan seçtiler.