Köy evi adına konuşma yapan Meryem Çelik ve Durali Kapar, açılışa yoğun ilgi gösteren köy halkını düzeni değiştirmek için mücadeleye omuz vermeye ve TKP'de örgütlenmeye çağırdı.
'Eşitliğin, özgürlüğün, dayanışmanın kök saldığı bir ülkeyi kuralım'
TKP Merkez Komite Üyesi Savaş Sarı ise konuşmasında şu ifadeleri kullandı:
'Bu kadar güzel bir köyde bu kadar güzel insanlar karşısında olmak heyecan verici. Ben de bu yüzden güzel şeylerden bahsetmeye çalışacağım. Nelerden bahsetmeyeceğime dair de bir şeyler söylememe izin verin. Örneğin Patara Plajı'nda çalınan 2 bin kamyon kuma dair bir şey demeyeceğim. Veya dün bir Kuran kursunun kapısında kemerle asılı olarak bulunan 12 yaşındaki çocuktan bahsetmeyeceğim. Veya maden işçilerinin yasal olarak hakları olanı almak için Ankara'ya yürüdükten sonra evlerine geri dönerken geçirdikleri trafik kazasında hayatlarını kaybetmelerinden bahsetmeyeceğim. Bunları hepimiz yaşıyoruz. İzin verirseniz başka şeylerden bahsedeceğim. Bu memleket hep böyle değildi, böyleydi diyenler yalan söylüyor. Bu memleketin halkı yobazdır diyenler yalan söylüyor. Bu ülkenin köy enstitülerinde aydınlık insanlar yetişti. Diyorlar ki insanımız cahil, bencil ve tembel. Ben kendime, sizlere, eşime, dostuma bakıyorum; bunları görmüyorum.
Bir buçuk seneyi geçti bir salgın yaşıyoruz. İnsanlar açlıkla, yoksullukla, hastalıkla terbiye edildiler. İnsanlar yapayalnızdı, hiçkimse el uzatmadı, hele iktidar hiç. Ama elimizi birbirimize uzatabildiğimiz yerlerde başka şeyler oldu. Biz bu köyde de, Antalya'da da, ülkede de el ele verip şu asalakları defetsek, çalışmanın, okumanın, bilimin ve kardeşçe yaşamanın insana yabancı olacağını sanmıyorum. Onlar hep bizi kandırıyorlar, çünkü biliyorlar ki biz birbirimize düşman olursak onlar varlıklarına varlık katacak ve kendilerine bizi muhtaç bırakacaklar. İşin özü o, onun üzerinden bize hükmediyorlar. Bu köy evi bu dayanışmanın ispatı olacak. Bundan iki gün önce Osmaniye'de Semt Evi açtık, duyanlar 'Siz deli misiniz, orası Bahçeli'nin memleketi' dedi. Ama biz Osmaniye'de o gericiliği görmedik, aydınlık günlerin özlemini hisseden insanları gördük. Osmaniye biriyle anılacaksa Bahçeli'yle değil, bu toprakların tarihini tüm dünyaya anlatan komünist bir insan olan Halet Çambel ile anılacak. Bu ancak elbirliğiyle olacak. Bu topraklarda emeğiyle geçinen insanlar 'yetti artık' diyecek ve alın terine, toprağına sahip çıkacak. Aramızdan birisi yanlış yaparsa elbirliğiyle onun yanlışını da düzelteceğiz. Bu ülkeden o cahil denilen topraklardan binlerce onbinlerce aydınlık insan yetişti. Gelin bu topraklardan yüzbinlerce aydın genç çıkaralım, yüzbinlerce aydınlık genç insan bu toprakları aydınlatsın. Eşitliğin, özgürlüğün, dayanışmanın bu topraklara kök saldığı bir ülkeyi geri dönüşsüz bir şekilde kuralım. Yağmacısına, hırsızına, yobazına tamah etmeyelim.'
