Böyle artışları Cumhurbaşkanı Erdoğan açıklardı. En düşük emekli maaşındaki artışı neden sayın Cumhurbaşkanı değil de Ak Parti grup başkanvekili Abdullah Güler açıkladı?
Çok görkemli olmadığı için mi?
Görkemden geçtik, açıklamaya değmediği için mi?
Ondan da geçtik hatta böyle bir rakamı açıklamak emekliler nezdinde çok tepki çekeceği için mi?
Meclis onaylarsa en düşük emekli maaşı 1000 (yazı ile bin ) lira artışla 20 bin lira olacak.
Bu, Türk – İş’in belirlediği 29 bin 628 liralık açlık sınırının çok altı.
Asgari ücret (28 bin 075 lira 50 kuruş) de açlık sınırının altında.
Dar kapsamlı (3 milyon 98 bin), geniş kapsamlı (12 milyon) işsizlerin zaten maaşı yok.
Dul, yetim maaşları çok çok daha az.
İşsizler, en düşük emekli maaşı alanlar, asgari ücretle çalışanlar, dul ve yetimler…. Aşağı yukarı en iyimser rakamla 20 milyonluk bir kitleyi oluşturuyor. Ülke nüfusunun dörtte biri… Asgari ücretin bir tık – iki tık üstü olanları dikkate alırsanız toplumun yarıdan fazlası ediyor.
2025 yılı enflasyonu TÜİK’e göre yüzde 30.89.
2026 sonundaki enflasyon beklentisi yüzde 23.95… Piyasa çok daha üstünde bir rakamı bekliyor.
Hükümet 2027’de bile enflasyonun tek rakama (yüzde 7 gibi) düşeceğini iddia ediyor. Yüzde 7 bile -tutturulabilirse- Avrupa ülkelerinin yıllık enflasyonunun çok üzerinde.
Bütün bu rakamlar, en azından 2027 sonuna kadar fiyatların yükseleceğini ortaya koyuyor.
Şu anda enflasyon sıfır olsa, yani hiç fiyatlar artmıyor olsa bile, ülke insanının en az dörtte biri açlık sınırının altında bir hayat sürüyor durumda.
Ne demek bu?
Türkiye’yi yönetenler bunun, bu insanlar için ne demek olduğunu yeterince tasavvur edebiliyorlar mı?
Geniş kitleler böyle bir tasavvurun yönetim dünyasında bulunmadığı kanaatinde olmalılar ki, “Gelsinler bir hafta bizim gibi yaşasınlar” çağrısında bulunuyorlar.
Bir anlamda yeni yıl ile birlikte her şey belirlendi. Umutların sınırı ortaya çıktı. En son 1000 liralık bir ufuk kondu emeklinin önüne, asgari ücretlinin umudu açlık sınırının altında seyredecek, işsize umut nerde, diye sorulursa, onu herhalde sadece biz değil, ülkeyi yönetenler de bilmiyor.
Çok kötü bir şey bu.
Baba – Anne, emekli olduktan sonra bile bir ev sahibi olamadığı, şu anda da ev kirasını ödeyemediği için oğulun – kızın evine taşınıyor. Bunun psikolojik ağırlığını yüklenmek kayıyla…
Evlat, işsiz kaldığı için, ev kirasına yetemediği için, çoluk çocuğu ile birlikte baba evine taşınıyor, bunun psikolojik yükünü yüreğinde hissederek.
Üniversite mezunu moto-kurya olur, ya da kasiyerlik bulursa kendini şarslı hissediyor.
Evlenme yaşına gelen evlenemiyor. Ne işte ne eğitimde olanlar (hâlâ) babadan – anneden harçlık istemenin stresini yükleniyor.
Birlikteliğini sürdüremeyen evliler boşanamıyor. Nafaka, ayrı ev, şu bu… nasıl taşınacak?
Çocuk… Ah çok çocuk! Ah 1.48’e düşen doğum oranı. Ah nüfus yaşlanması… Ah çalışan – emekli dengesindeki fırtına…
Ve ah, en tepeden o gülümseten “çok çocuk” telkinleri: “Bir olur garip olur, iki olur rakip olur, üç olur denge olur, dört olur bereket olur, gerisi Allah kerim.”
“İkinci çocuğu ister misiniz?” diye sorulduğunda “Aman aman” diyen anneler…
Türkiye’nin duygu durumu… Merak eden var mı yönetim dünyasında?
Emekli sokakta…
2026’nın başlarındayız daha… 2027 sonunda bile iktidarın ekonomi performansı bugünün hayat gailesi altında ezilenleri için bir aydınlık ufuk vadetmiyor. Nasıl geçer günler? Nasıl ödenir kiralar? Nasıl mutfak çalışır, tencere kaynar? Nasıl büyür çocuklar?
Böyle bir ülkeyi yönetiyor olmak, daha önemlisi 24 yıl sonra buralara gelmiş olmak, nasıl bir tatmin verir yönetenlere?
Tam da bu muydu gelinecek nokta?
17’inci büyük ekonomi olmak ama toplumun dörtte birinin sefalet içinde yaşıyor olması… Büyümek ama, milyonların hayatının küçük, küçük, daha küçük hale gelmesi…
Emekliye vermek için kaynak yok! Ne zaman kaynak olur? 2027’de olur mu? Olmaz mı?
Yük olarak mı hissetmeli emekli kendisini? Bundan sonra bütün ufuklar kapandı mı? Babanızın parasını vermediğinize göre bu insanlara, başka yerlere vermenin buraya vermekten daha önemli olduğuna nasıl karar veriyorsunuz? “Kader” olduğuna mı hükmettiniz bu insanlar için bu hayat düşüşünü?
Şu anda Türkiye, şu geçim meselesinde insanların içinde fırtınaların koptuğu bir ülke haline gelmiş bulunuyor. Yutkunuyor insanlar, dillerini tutuyor… Bu da bir dil anlayana…
https://www.karar.com/yazarlar/ahmet-tasgetiren/1000-lirayi-aciklama-yuku-1606492
